180 伽卫西经

有一次，世尊在拘萨罗国与大比丘僧团一起游行。世尊在旅途中，看到某处有一大片娑罗树林；看见后，便离开大路，走向那片娑罗树林；到达后，进入那片娑罗树林，在某处露出了微笑。

那时，尊者阿难心中想到："世尊露出微笑，是什么因、什么缘呢？如来不会无缘无故地露出微笑。"于是，尊者阿难对世尊说道："世尊，世尊露出微笑，是什么因、什么缘呢？如来不会无缘无故地露出微笑。"

"阿难，在过去久远以前，在这个地方曾有一座城市，繁荣、兴盛、人口众多、人群密集。阿难，迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者曾依止那座城市而住。阿难，迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者有一位名叫伽卫西的优婆塞，他在戒律上不圆满履行。阿难，伽卫西优婆塞曾教导、劝勉了约五百位优婆塞，他们也都在戒律上不圆满履行。那时，阿难，伽卫西优婆塞心中如此想到：'我对这五百位优婆塞多有帮助，是他们的先行者、教导者。而我自己在戒律上不圆满履行，这五百位优婆塞也在戒律上不圆满履行。这样大家都一样，没有任何超胜之处。好吧，让我来超胜！'"

"那时，阿难，伽卫西优婆塞走向那五百位优婆塞；到达后，对那五百位优婆塞如此说道：'从今日起，请诸位尊者记住我是在戒律上圆满履行者！'那时，阿难，那五百位优婆塞心中如此想到：'伽卫西尊者对我们多有帮助，是我们的先行者、教导者。伽卫西尊者尚且要在戒律上圆满履行，何况我们呢！'那时，阿难，那五百位优婆塞走向伽卫西优婆塞；到达后，对伽卫西优婆塞如此说道：'从今日起，请伽卫西尊者也记住这五百位优婆塞是在戒律上圆满履行者！'那时，阿难，伽卫西优婆塞心中如此想到：'我对这五百位优婆塞多有帮助，是他们的先行者、教导者。我自己在戒律上圆满履行，这五百位优婆塞也在戒律上圆满履行。这样大家都一样，没有任何超胜之处。好吧，让我来超胜！'"

"那时，阿难，伽卫西优婆塞走向那五百位优婆塞；到达后，对那五百位优婆塞如此说道：'从今日起，请诸位尊者记住我是梵行者，远离淫欲，断除淫欲的村俗之法！'那时，阿难，那五百位优婆塞心中如此想到：'伽卫西尊者对我们多有帮助，是我们的先行者、教导者。伽卫西尊者尚且要行梵行，远离淫欲，断除淫欲的村俗之法。何况我们呢！'那时，阿难，那五百位优婆塞走向伽卫西优婆塞；到达后，对伽卫西优婆塞如此说道：'从今日起，请伽卫西尊者也记住这五百位优婆塞是梵行者，远离淫欲，断除淫欲的村俗之法！'那时，阿难，伽卫西优婆塞心中如此想到：'我对这五百位优婆塞多有帮助，是他们的先行者、教导者。我自己在戒律上圆满履行，这五百位优婆塞也在戒律上圆满履行。我自己是梵行者，远离淫欲，断除淫欲的村俗之法。这五百位优婆塞也是梵行者，远离淫欲，断除淫欲的村俗之法。这样大家都一样，没有任何超胜之处。好吧，让我来超胜！'"

"那时，阿难，伽卫西优婆塞走向那五百位优婆塞；到达后，对那五百位优婆塞如此说道：'从今日起，请诸位尊者记住我是一日一食者，夜间不食，远离非时食！'那时，阿难，那五百位优婆塞心中如此想到：'伽卫西尊者对我们多有帮助，是我们的先行者、教导者。伽卫西尊者尚且要做一日一食者，夜间不食，远离非时食。何况我们呢！'那时，阿难，那五百位优婆塞走向伽卫西优婆塞；到达后，对伽卫西优婆塞如此说道：'从今日起，请伽卫西尊者也记住这五百位优婆塞是一日一食者，夜间不食，远离非时食！'那时，阿难，伽卫西优婆塞心中如此想到：'我对这五百位优婆塞多有帮助，是他们的先行者、教导者。我自己在戒律上圆满履行，这五百位优婆塞也在戒律上圆满履行。我自己是梵行者，远离淫欲，断除淫欲的村俗之法，这五百位优婆塞也是梵行者，远离淫欲，断除淫欲的村俗之法。我自己是一日一食者，夜间不食，远离非时食，这五百位优婆塞也是一日一食者，夜间不食，远离非时食。这样大家都一样，没有任何超胜之处。好吧，让我来超胜！'"

"那时，阿难，伽卫西优婆塞走向迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者；到达后，对迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者如此说道：'世尊，愿我能在世尊面前出家，愿我能得到具足戒！'阿难，伽卫西优婆塞在迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者面前得到了出家，得到了具足戒。阿难，伽卫西比丘受具足戒不久，便独处、远离、不放逸、精进、自励而住，不久之后——善家子弟正当地从在家出家而成为非家者所追求的目标，那无上的梵行圆满的终点——在现法中，自己以证智证悟后，具足而住。他证知：'生已尽，梵行已立，应作已作，不再有此后有。'阿难，伽卫西比丘成为阿罗汉中的一位。"

"那时，阿难，那五百位优婆塞心中如此想到：'伽卫西尊者对我们多有帮助，是我们的先行者、教导者。伽卫西尊者尚且剃除须发，披上袈裟衣，从在家出家而成为非家者。何况我们呢！'那时，阿难，那五百位优婆塞走向迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者；到达后，对迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者如此说道：'世尊，愿我们能在世尊面前出家，愿我们能得到具足戒！'阿难，那五百位优婆塞在迦叶世尊、阿罗汉、正等觉者面前得到了出家，得到了具足戒。"

"那时，阿难，伽卫西比丘心中如此想到：'我如今是这无上的解脱之乐的随意获得者、容易获得者、不费力获得者。啊，愿这五百位比丘也成为这无上的解脱之乐的随意获得者、容易获得者、不费力获得者！'那时，阿难，那五百位比丘独处、远离、不放逸、精进、自励而住，不久之后——善家子弟正当地从在家出家而成为非家者所追求的目标，那无上的梵行圆满的终点——在现法中，自己以证智证悟后，具足而住。他们证知：'生已尽，梵行已立，应作已作，不再有此后有。'"

"如是，阿难，以伽卫西为首的五百位比丘，不断更上、更上，更殊胜、更殊胜地努力精进，证悟了无上的解脱。因此，阿难，你们应当如此学习：'我们将不断更上、更上，更殊胜、更殊胜地努力精进，证悟无上的解脱。'阿难，你们应当如此学习。"

第十经。

优婆塞品第三。

此品的摄颂：

怖畏与无畏、地狱，

怨敌与旃陀罗第五，

喜悦、商业与国王，

在家人以及伽卫西。

巴利语原版经文

AN.5.180/ 10. Gavesīsuttaṃ

　　 180. Ekaṃ samayaṃ bhagavā kosalesu cārikaṃ carati mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṃ. Addasā kho bhagavā addhānamaggappaṭipanno aññatarasmiṃ padese mahantaṃ sālavanaṃ; disvāna maggā okkamma yena taṃ sālavanaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ sālavanaṃ ajjhogāhetvā aññatarasmiṃ padese sitaṃ pātvākāsi.

　　 Atha kho āyasmato ānandassa etadahosi– “ko nu kho hetu ko paccayo bhagavato sitassa pātukammāya? Na akāraṇena tathāgatā sitaṃ pātukarontī”ti. Atha kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca– “ko nu kho, bhante, hetu ko paccayo bhagavato sitassa pātukammāya? Na akāraṇena tathāgatā sitaṃ pātukarontī”ti.

　　 “Bhūtapubbaṃ, ānanda, imasmiṃ padese nagaraṃ ahosi iddhañceva phītañca bahujanaṃ ākiṇṇamanussaṃ. Taṃ kho panānanda, nagaraṃ kassapo bhagavā arahaṃ sammāsambuddho upanissāya vihāsi. Kassapassa kho panānanda, bhagavato arahato sammāsambuddhassa gavesī nāma upāsako ahosi sīlesu aparipūrakārī. Gavesinā kho, ānanda, upāsakena pañcamattāni upāsakasatāni paṭidesitāni samādapitāni ahesuṃ sīlesu aparipūrakārino. Atha kho, ānanda, gavesissa upāsakassa etadahosi– ‘ahaṃ kho imesaṃ pañcannaṃ upāsakasatānaṃ bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā, ahañcamhi sīlesu aparipūrakārī, imāni ca pañca upāsakasatāni sīlesu aparipūrakārino. Iccetaṃ samasamaṃ, natthi kiñci atirekaṃ; handāhaṃ atirekāyā’”ti.

　　 “Atha kho, ānanda, gavesī upāsako yena tāni pañca upāsakasatāni tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tāni pañca upāsakasatāni etadavoca– ‘ajjatagge maṃ āyasmanto sīlesu paripūrakāriṃ dhārethā’ti! Atha kho, ānanda, tesaṃ pañcannaṃ upāsakasatānaṃ etadahosi– ‘ayyo kho gavesī amhākaṃ bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā Ayyo hi nāma gavesī sīlesu paripūrakārī bhavissati. Kimaṅgaṃ pana mayan’ti! Atha kho, ānanda, tāni pañca upāsakasatāni yena gavesī upāsako tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā gavesiṃ upāsakaṃ etadavocuṃ– ‘ajjatagge ayyo gavesī imānipi pañca upāsakasatāni sīlesu paripūrakārino dhāretū’ti. Atha kho, ānanda, gavesissa upāsakassa etadahosi– ‘ahaṃ kho imesaṃ pañcannaṃ upāsakasatānaṃ bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā, ahañcamhi sīlesu paripūrakārī, imānipi pañca upāsakasatāni sīlesu paripūrakārino Iccetaṃ samasamaṃ, natthi kiñci atirekaṃ; handāhaṃ atirekāyā’”ti!

　　 “Atha kho, ānanda, gavesī upāsako yena tāni pañca upāsakasatāni tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tāni pañca upāsakasatāni etadavoca– ‘ajjatagge maṃ āyasmanto brahmacāriṃ dhāretha ārācāri virataṃ methunā gāmadhammā’ti. Atha kho, ānanda, tesaṃ pañcannaṃ upāsakasatānaṃ etadahosi– ‘ayyo kho gavesī amhākaṃ bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā. Ayyo hi nāma gavesī brahmacārī bhavissati ārācārī virato methunā gāmadhammā. Kimaṅgaṃ pana mayan’ti! Atha kho, ānanda, tāni pañca upāsakasatāni yena gavesī upāsako tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā gavesiṃ upāsakaṃ etadavocuṃ– ‘ajjatagge ayyo gavesī imānipi pañca upāsakasatāni brahmacārino dhāretu ārācārino viratā methunā gāmadhammā’ti. Atha kho, ānanda, gavesissa upāsakassa etadahosi – ‘ahaṃ kho imesaṃ pañcannaṃ upāsakasatānaṃ bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā. Ahañcamhi sīlesu paripūrakārī. Imānipi pañca upāsakasatāni sīlesu paripūrakārino. Ahañcamhi brahmacārī ārācārī virato methunā gāmadhammā. Imānipi pañca upāsakasatāni brahmacārino ārācārino viratā methunā gāmadhammā. Iccetaṃ samasamaṃ, natthi kiñci atirekaṃ; handāhaṃ atirekāyā’”ti.

　　 “Atha kho, ānanda, gavesī upāsako yena tāni pañca upāsakasatāni tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tāni pañca upāsakasatāni etadavoca– ‘ajjatagge maṃ āyasmanto ekabhattikaṃ dhāretha rattūparataṃ virataṃ vikālabhojanā’ti. Atha kho, ānanda, tesaṃ pañcannaṃ upāsakasatānaṃ etadahosi– ‘ayyo kho gavesī bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā. Ayyo hi nāma gavesī ekabhattiko bhavissati rattūparato virato vikālabhojanā. Kimaṅgaṃ pana mayan’ti! Atha kho, ānanda, tāni pañca upāsakasatāni yena gavesī upāsako tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā gavesiṃ upāsakaṃ etadavocuṃ ‘ajjatagge ayyo gavesī imānipi pañca upāsakasatāni ekabhattike dhāretu rattūparate virate vikālabhojanā’ti. Atha kho, ānanda, gavesissa upāsakassa etadahosi– ‘ahaṃ kho imesaṃ pañcannaṃ upāsakasatānaṃ bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā. Ahañcamhi sīlesu paripūrakārī. Imānipi pañca upāsakasatāni sīlesu paripūrakārino. Ahañcamhi brahmacārī ārācārī virato methunā gāmadhammā. Imānipi pañca upāsakasatāni brahmacārino ārācārino viratā methunā gāmadhammā. Ahañcamhi ekabhattiko rattūparato virato vikālabhojanā. Imānipi pañca upāsakasatāni ekabhattikā rattūparatā viratā vikālabhojanā. Iccetaṃ samasamaṃ, natthi kiñci atirekaṃ; handāhaṃ atirekāyā’”ti.

　　 “Atha kho, ānanda, gavesī upāsako yena kassapo bhagavā arahaṃ sammāsambuddho tenupasaṅkami upasaṅkamitvā kassapaṃ bhagavantaṃ arahantaṃ sammāsambuddhaṃ etadavoca– ‘labheyyāhaṃ, bhante, bhagavato santike pabbajjaṃ labheyyaṃ upasampadan’ti. Alattha kho, ānanda, gavesī upāsako kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa santike pabbajjaṃ, alattha upasampadaṃ. Acirūpasampanno kho panānanda, gavesī bhikkhu eko vūpakaṭṭho appamatto ātāpī pahitatto viharanto nacirasseva– yassatthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṃ pabbajanti, tadanuttaraṃ– brahmacariyapariyosānaṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihāsi. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti abbhaññāsi. Aññataro ca panānanda, gavesī bhikkhu arahataṃ ahosi.

　　 “Atha kho, ānanda, tesa pañcannaṃ upāsakasatānaṃ etadahosi – ‘ayyo kho gavesī amhākaṃ bahūpakāro pubbaṅgamo samādapetā. Ayyo hi nāma gavesī kesamassuṃ ohāretvā kāsāyāni vatthāni acchādetvā agārasmā anagāriyaṃ pabbajissati. Kimaṅgaṃ pana mayan’ti! Atha kho, ānanda, tāni pañca upāsakasatāni yena kassapo bhagavā arahaṃ sammāsambuddho tenupasaṅkamiṃsu upasaṅkamitvā kassapaṃ bhagavantaṃ arahantaṃ sammāsambuddhaṃ etadavocuṃ– ‘labheyyāma mayaṃ, bhante, bhagavato santike pabbajjaṃ, labheyyāma upasampadan’ti. Alabhiṃsu kho, ānanda, tāni pañca upāsakasatāni kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa santike pabbajjaṃ, alabhiṃsu upasampadaṃ.

　　 “Atha kho, ānanda, gavesissa bhikkhuno etadahosi– ‘ahaṃ kho imassa anuttarassa vimuttisukhassa nikāmalābhī homi akicchalābhī akasiralābhī. Aho vatimānipi pañca bhikkhusatāni imassa anuttarassa vimuttisukhassa nikāmalābhino assu akicchalābhino akasiralābhino’ti. Atha kho, ānanda, tāni pañca bhikkhusatāni vūpakaṭṭhā appamattā ātāpino pahitattā viharantā nacirasseva– yassatthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṃ pabbajanti, tadanuttaraṃ– brahmacariyapariyosānaṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihariṃsu. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti abbhaññiṃsu”.

　　 “Iti kho ānanda, tāni pañca bhikkhusatāni gavesīpamukhāni uttaruttari paṇītapaṇītaṃ vāyamamānā anuttaraṃ vimuttiṃ sacchākaṃsu. Tasmātiha, ānanda, evaṃ sikkhitabbaṃ– ‘uttaruttari paṇītapaṇītaṃ vāyamamānā anuttaraṃ vimuttiṃ sacchikarissāmā’ti. Evañhi vo, ānanda, sikkhitabban”ti. Dasamaṃ.

　　Upāsakavaggo tatiyo.

　　 Tassuddānaṃ–

　　 Sārajjaṃ visārado nirayaṃ, veraṃ caṇḍālapañcamaṃ.

　　Pīti vaṇijjā rājāno, gihī ceva gavesināti.