第一千四百一十七章 ,第一现见法经,第二现见法经,讫摩经, 增支部6集47经到49经
47 第一现见法经
那时,游方者莫利耶·尸婆迦来到世尊所在之处。到达后,与世尊互相问候。交换了友好而值得纪念的寒暄之后,坐在一旁。坐在一旁的游方者莫利耶·尸婆迦对世尊说道:
"尊者,人们常说'现见之法,现见之法'。尊者,到什么程度法才是现见的、无时的、来见的、导向的、智者各自可证知的呢?"
"那么,尸婆迦,关于这个问题,我反过来问你。你认为怎样合适,就怎样回答。尸婆迦,你怎么认为呢——当内心存在贪欲时,你是否了知'我内心存在贪欲'?当内心不存在贪欲时,你是否了知'我内心不存在贪欲'?"
"是的,尊者。"
"尸婆迦,你当内心存在贪欲时,了知'我内心存在贪欲';当内心不存在贪欲时,了知'我内心不存在贪欲'——像这样,尸婆迦,法就是现见的……(中略)……
"尸婆迦,你怎么认为呢——当内心存在嗔恚时……(中略)……当内心存在愚痴时……(中略)……当内心存在贪欲之法时……(中略)……当内心存在嗔恚之法时……(中略)……当内心存在愚痴之法时,你是否了知'我内心存在愚痴之法'?当内心不存在愚痴之法时,你是否了知'我内心不存在愚痴之法'?"
"是的,尊者。"
"尸婆迦,你当内心存在愚痴之法时,了知'我内心存在愚痴之法';当内心不存在愚痴之法时,了知'我内心不存在愚痴之法'——像这样,尸婆迦,法就是现见的、无时的、来见的、导向的、智者各自可证知的。"
"太殊胜了,尊者!太殊胜了,尊者!……(中略)……请世尊记住我为优婆塞(在家信徒),从今日起,终生归依(三宝)。"
第五。
48 第二现见法经
那时,有一位婆罗门来到世尊所在之处。到达后,与世尊互相问候。交换了友好而值得纪念的寒暄之后,坐在一旁。坐在一旁的那位婆罗门对世尊说道:
"乔达摩尊者,人们常说'现见之法,现见之法'。乔达摩尊者,到什么程度法才是现见的、无时的、来见的、导向的、智者各自可证知的呢?"
"那么,婆罗门,关于这个问题,我来反问你。你认为怎样合适,就怎样回答。婆罗门,你怎么认为呢——当内心存在贪染时,你是否了知'我内心存在贪染'?当内心不存在贪染时,你是否了知'我内心不存在贪染'?"
"是的,尊者。"
"婆罗门,你当内心存在贪染时,了知'我内心存在贪染';当内心不存在贪染时,了知'我内心不存在贪染'——像这样,婆罗门,法就是现见的……(中略)……
"婆罗门,你怎么认为呢——当内心存在嗔恚时……(中略)……当内心存在愚痴时……(中略)……当内心存在身恶行时……(中略)……当内心存在语恶行时……(中略)……当内心存在意恶行时,你是否了知'我内心存在意恶行'?当内心不存在意恶行时,你是否了知'我内心不存在意恶行'?"
"是的,尊者。"
"婆罗门,你当内心存在意恶行时,了知'我内心存在意恶行';当内心不存在意恶行时,了知'我内心不存在意恶行'——像这样,婆罗门,法就是现见的、无时的、来见的、导向的、智者各自可证知的。"
"太殊胜了,乔达摩尊者!太殊胜了,乔达摩尊者!……(中略)……请乔达摩尊者记住我为优婆塞,从今日起,终生归依(三宝)。"
第六。
49 讫摩经
有一次,世尊住在舍卫城的祇树给孤独园。那时,尊者讫摩和尊者须摩那住在舍卫城的盲人林。
那时,尊者讫摩和尊者须摩那来到世尊所在之处。到达后,向世尊礼敬,坐在一旁。坐在一旁的尊者讫摩对世尊说道:
"尊者,那位比丘是阿罗汉、诸漏已尽者、梵行已立者、所作已办者、已放下重担者、已达到自己目标者、有之结缚已完全灭尽者、以正智而解脱者,他不会有这样的想法——'有比我优胜的',或'有与我相等的',或'有比我低劣的'。"
尊者讫摩说了此语。导师(世尊)表示认可。于是尊者讫摩想道"导师认可了我",便从座位起来,向世尊礼敬,右绕而去。
然后,在尊者讫摩离去不久之后,尊者须摩那对世尊说道:
"尊者,那位比丘是阿罗汉、诸漏已尽者、梵行已立者、所作已办者、已放下重担者、已达到自己目标者、有之结缚已完全灭尽者、以正智而解脱者,他不会有这样的想法——'没有比我优胜的',或'没有与我相等的',或'没有比我低劣的'。"
尊者须摩那说了此语。导师(世尊)表示认可。于是尊者须摩那想道"导师认可了我",便从座位起来,向世尊礼敬,右绕而去。
然后,在尊者讫摩和尊者须摩那离去不久之后,世尊对比丘们说道:
"比丘们,善男子们就是这样宣说证悟的。义理已经陈述了,而自我并没有被带入(即:如实说出法义,而不把"我"推到前面——不以自我为中心,不涉及"我"的夸示或标榜)。然而,在这里有些愚痴之人,好像嬉笑一般地宣说证悟(意即不认真地、草率地宣说自己的证悟),他们后来会遭到困扰。"
(偈颂:)
"不于优胜中,不于低劣中,
于相等中亦不被牵引。
生已尽,梵行已立,
他们行于诸结缚解脱中。"
第七。
巴利语原版经文
AN.6.47/ 5. Paṭhamasandiṭṭhikasuttaṃ
47. Atha kho moḷiyasīvako paribbājako yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho moḷiyasīvako paribbājako bhagavantaṃ etadavoca– “‘sandiṭṭhiko dhammo, sandiṭṭhiko dhammo’ti, bhante, vuccati. Kittāvatā nu kho, bhante, sandiṭṭhiko dhammo hoti akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhī”ti?
“Tena hi, sīvaka, taññevettha paṭipucchāmi. Yathā te khameyya tathā naṃ byākareyyāsi. Taṃ kiṃ maññasi, sīvaka, santaṃ vā ajjhattaṃ lobhaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ lobho’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ lobhaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ lobho’ti pajānāsī”ti? “Evaṃ, bhante”. “Yaṃ kho tvaṃ, sīvaka, santaṃ vā ajjhattaṃ lobhaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ lobho’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ lobhaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ lobho’ti pajānāsi– evampi kho, sīvaka, sandiṭṭhiko dhammo hoti …pe….
“Taṃ kiṃ maññasi, sīvaka, santaṃ vā ajjhattaṃ dosaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ mohaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ lobhadhammaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ dosadhammaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ mohadhammaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ mohadhammo’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ mohadhammaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ mohadhammo’ti pajānāsī”ti? “Evaṃ, bhante”. “Yaṃ kho tvaṃ, sīvaka, santaṃ vā ajjhattaṃ mohadhammaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ mohadhammo’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ mohadhammaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ mohadhammo’ti pajānāsi– evaṃ kho, sīvaka, sandiṭṭhiko dhammo hoti akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhī”ti.
“Abhikkantaṃ, bhante, abhikkantaṃ, bhante …pe… upāsakaṃ maṃ, bhante, bhagavā dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gatan”ti. Pañcamaṃ.
AN.6.48/ 6. Dutiyasandiṭṭhikasuttaṃ
48. Atha kho aññataro brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho so brāhmaṇo bhagavantaṃ etadavoca– “‘sandiṭṭhiko dhammo, sandiṭṭhiko dhammo’ti, bho gotama, vuccati. Kittāvatā nu kho, bho gotama, sandiṭṭhiko dhammo hoti akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhī”ti?
“Tena hi, brāhmaṇa, taññevettha paṭipucchissāmi. Yathā te khameyya tathā naṃ byākareyyāsi. Taṃ kiṃ maññasi, brāhmaṇa, santaṃ vā ajjhattaṃ rāgaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ rāgo’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ rāgaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ rāgo’ti pajānāsī”ti? “Evaṃ, bho”. “Yaṃ kho tvaṃ, brāhmaṇa, santaṃ vā ajjhattaṃ rāgaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ rāgo’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ rāgaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ rāgo’ti pajānāsi– evampi kho, brāhmaṇa, sandiṭṭhiko dhammo hoti …pe….
“Taṃ kiṃ maññasi, brāhmaṇa, santaṃ vā ajjhattaṃ dosaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ mohaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ kāyasandosaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ vacīsandosaṃ …pe… santaṃ vā ajjhattaṃ manosandosaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ manosandoso’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ manosandosaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ manosandoso’ti pajānāsī”ti? “Evaṃ, bho”. “Yaṃ kho tvaṃ, brāhmaṇa, santaṃ vā ajjhattaṃ manosandosaṃ ‘atthi me ajjhattaṃ manosandoso’ti pajānāsi, asantaṃ vā ajjhattaṃ manosandosaṃ ‘natthi me ajjhattaṃ manosandoso’ti pajānāsi– evaṃ kho, brāhmaṇa, sandiṭṭhiko dhammo hoti akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhī”ti.
“Abhikkantaṃ bho gotama, abhikkantaṃ, bho gotama …pe… upāsakaṃ maṃ bhavaṃ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gatan”ti. Chaṭṭhaṃ.
AN.6.49/ 7. Khemasuttaṃ
49. Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā ca khemo āyasmā ca sumano sāvatthiyaṃ viharanti andhavanasmiṃ. Atha kho āyasmā ca khemo āyasmā ca sumano yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā khemo bhagavantaṃ etadavoca–
“Yo so, bhante, bhikkhu arahaṃ khīṇāsavo vusitavā katakaraṇīyo ohitabhāro anuppattasadattho parikkhīṇabhavasaṃyojano sammadaññā vimutto tassa na evaṃ hoti– ‘atthi me seyyoti vā atthi me sadisoti vā atthi me hīnoti vā’”ti. Idamavocāyasmā khemo. Samanuñño satthā ahosi. Atha kho āyasmā khemo “samanuñño me satthā”ti uṭṭhāyāsanā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi.
Atha kho āyasmā sumano acirapakkante āyasmante kheme bhagavantaṃ etadavoca– “yo so, bhante, bhikkhu arahaṃ khīṇāsavo vusitavā katakaraṇīyo ohitabhāro anuppattasadattho parikkhīṇabhavasaṃyojano sammadaññā vimutto tassa na evaṃ hoti– ‘natthi me seyyoti vā natthi me sadisoti vā natthi me hīnoti vā’”ti. Idamavocāyasmā sumano. Samanuñño satthā ahosi. Atha kho āyasmā sumano “samanuñño me satthā”ti uṭṭhāyāsanā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi.
Atha kho bhagavā acirapakkantesu āyasmante ca kheme āyasmante ca sumane bhikkhū āmantesi– “evaṃ kho, bhikkhave, kulaputtā aññaṃ byākaronti. Attho ca vutto attā ca anupanīto. Atha ca pana idhekacce moghapurisā hasamānakā maññe aññaṃ byākaronti. Te pacchā vighātaṃ āpajjantī”ti.
“Na ussesu na omesu, samatte nopanīyare.
Khīṇā jāti vusitaṃ brahmacariyaṃ, caranti saṃyojanavippamuttā”ti. Sattamaṃ.