相应部35相应133经到134经,韦拉哈恰尼经,天臂经

133 韦拉哈恰尼经


有一次,尊者优陀夷住在迦曼达城,多提亚婆罗门的芒果园中。


那时,韦拉哈恰尼族婆罗门女的一位内住弟子——一个年轻学生,前往尊者优陀夷处。到了之后,与尊者优陀夷互相问候。彼此交换了友好而令人欢喜的寒暄之后,坐在一旁。


对坐在一旁的那位年轻学生,尊者优陀夷以法语开示、劝导、激励、鼓舞他。


那位年轻学生被尊者优陀夷以法语开示、劝导、激励、鼓舞后,从座位上站起,前往韦拉哈恰尼族的婆罗门女处。到了之后,对韦拉哈恰尼族的婆罗门女说:


"尊贵的夫人,请您知道!沙门优陀夷所说的法,初善、中善、后善,有义、有文,宣示完全圆满、清净的梵行。"


婆罗门女说:"那么,年轻人,你代我邀请沙门优陀夷明日来用餐吧。"


"好的,夫人。"那位年轻学生答应了韦拉哈恰尼族婆罗门女之后,前往尊者优陀夷处。到了之后,对尊者优陀夷说:


"尊者优陀夷,请接受我们师母——韦拉哈恰尼族婆罗门女明日的饮食供养。"


尊者优陀夷以沉默表示接受。


那夜过后,尊者优陀夷在上午时分穿好衣服,持钵与袈裟,前往韦拉哈恰尼族婆罗门女的住处。到了之后,坐在已铺设好的座位上。


韦拉哈恰尼族婆罗门女亲手以精美的硬食和软食招待尊者优陀夷,使他满足。


当尊者优陀夷吃完饭、手离开钵后,韦拉哈恰尼族婆罗门女穿上鞋子,坐在高座上,头蒙着布,对尊者优陀夷说:


"沙门,请说法吧。"


尊者优陀夷说:"姊妹,会有适当的时候的。"说完便从座位上起身离去。


第二次,那位年轻学生前往尊者优陀夷处。到了之后,与尊者优陀夷互相问候。彼此交换了友好而令人欢喜的寒暄之后,坐在一旁。


对坐在一旁的那位年轻学生,尊者优陀夷以法语开示、劝导、激励、鼓舞他。


第二次,那位年轻学生被尊者优陀夷以法语开示、劝导、激励、鼓舞后,从座位上站起,前往韦拉哈恰尼族的婆罗门女处。到了之后,对韦拉哈恰尼族的婆罗门女说:


"尊贵的夫人,请您知道!沙门优陀夷所说的法,初善、中善、后善,有义、有文,宣示完全圆满、清净的梵行。"


婆罗门女说:"你就这样一直赞叹沙门优陀夷。但那沙门优陀夷,当被要求'沙门,请说法吧'时,却说了'姊妹,会有适当的时候的',就从座位上起身离去了。"


年轻学生说:"夫人,但那是因为您穿着鞋子,坐在高座上,头蒙着布,然后说'沙门,请说法吧'。那些尊者们是尊重法的、恭敬法的啊。"


婆罗门女说:"那么,年轻人,你代我邀请沙门优陀夷明日来用餐吧。"


"好的,夫人。"那位年轻学生答应了韦拉哈恰尼族婆罗门女之后,前往尊者优陀夷处。到了之后,对尊者优陀夷说:


"尊者优陀夷,请接受我们师母——韦拉哈恰尼族婆罗门女明日的饮食供养。"


尊者优陀夷以沉默表示接受。


那夜过后,尊者优陀夷在上午时分穿好衣服,持钵与袈裟,前往韦拉哈恰尼族婆罗门女的住处。到了之后,坐在已铺设好的座位上。


韦拉哈恰尼族婆罗门女亲手以精美的硬食和软食招待尊者优陀夷,使他满足。


当尊者优陀夷吃完饭、手离开钵后,韦拉哈恰尼族婆罗门女脱下鞋子,坐在低座上,露出头面,对尊者优陀夷说:


"尊者,有什么存在时,阿罗汉们施设苦乐?什么不存在时,阿罗汉们不施设苦乐呢?"


尊者优陀夷说:"姊妹,有眼存在时,阿罗汉们施设苦乐;眼不存在时,阿罗汉们不施设苦乐。(中略)有舌存在时,阿罗汉们施设苦乐;舌不存在时,阿罗汉们不施设苦乐。(中略)有意存在时,阿罗汉们施设苦乐;意不存在时,阿罗汉们不施设苦乐。"


如此说后,韦拉哈恰尼族婆罗门女对尊者优陀夷说:


"太殊胜了,尊者!太殊胜了,尊者!尊者,犹如将倒覆之物翻正,或揭开被覆盖的东西,或为迷路者指示道路,或在黑暗中举起油灯,使有眼者能看见诸色。同样地,优陀夷尊者以种种方式宣示了法。我在此归依那位世尊、归依法、归依比丘僧。愿优陀夷尊者记住我是优婆夷,从今日起直至命终,归依三宝。"


第十经终。


居士品第十三终。


其摄颂:


毘舍离、跋耆、那烂陀,婆罗堕阇、首那与瞿师多;

诃梨提迦、那拘罗父,卢醯遮与韦拉哈恰尼。


十四、天臂品


134 天臂经


有一次,世尊住在释迦族地区一个名叫天臂的释迦族村落。


在那里,世尊对比丘们说:


"比丘们,我并不说一切比丘都需要在六触处上不放逸地修行;但我也不说一切比丘都不需要在六触处上不放逸地修行。


比丘们,那些已是阿罗汉、诸漏已尽、梵行已立、所作已办、已舍重担、已达自己的目标、有结已完全灭尽、以正智而解脱的比丘——对于这些比丘,我说他们不需要在六触处上不放逸地修行。为什么呢?因为他们已经通过不放逸完成了所应做的事,他们不可能再放逸。


但是,比丘们,那些仍是有学、尚未达到心愿、期望获得无上离轭安稳而住的比丘——对于这些比丘,我说他们需要在六触处上不放逸地修行。为什么呢?


比丘们,有眼所识知的色,可意的和不可意的。这些色纵然一再地接触他,也不会占据其心。由于心不被占据,精进被激发而不懈怠,正念被建立而不忘失,身体轻安而不躁动,心专注而一境。


比丘们,我看到了这种不放逸的果报,所以说那些比丘需要在六触处上不放逸地修行。


(中略)


比丘们,有意所识知的法,可意的和不可意的。这些法纵然一再地接触他,也不会占据其心。由于心不被占据,精进被激发而不懈怠,正念被建立而不忘失,身体轻安而不躁动,心专注而一境。


比丘们,我看到了这种不放逸的果报,所以说那些比丘需要在六触处上不放逸地修行。"


第一经终。


巴利语原版经文


SN.35.133/(10) Verahaccānisuttaṃ

   133. Ekaṃ samayaṃ āyasmā udāyī kāmaṇḍāyaṃ viharati todeyyassa brāhmaṇassa ambavane. Atha kho verahaccānigottāya brāhmaṇiyā antevāsī māṇavako yenāyasmā udāyī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmatā udāyinā saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho taṃ māṇavakaṃ āyasmā udāyī dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho so māṇavako āyasmatā udāyinā dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṃsito uṭṭhāyāsanā yena verahaccānigottā brāhmaṇī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā verahaccānigottaṃ brāhmaṇiṃ etadavoca– “yagghe, bhoti, jāneyyāsi ! Samaṇo udāyī dhammaṃ deseti ādikalyāṇaṃ majjhekalyāṇaṃ pariyosānakalyāṇaṃ sātthaṃ sabyañjanaṃ kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāsetī”ti.

   “Tena hi tvaṃ, māṇavaka, mama vacanena samaṇaṃ udāyiṃ nimantehi svātanāya bhattenā”ti “Evaṃ bhotī”ti kho so māṇavako verahaccānigottāya brāhmaṇiyā paṭissutvā yenāyasmā udāyī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca– “adhivāsetu kira, bhavaṃ, udāyi, amhākaṃ ācariyabhariyāya verahaccānigottāya brāhmaṇiyā svātanāya bhattan”ti. Adhivāsesi kho āyasmā udāyī tuṇhībhāvena. Atha kho āyasmā udāyī tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena verahaccānigottāya brāhmaṇiyā nivesanaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho verahaccānigottā brāhmaṇī āyasmantaṃ udāyiṃ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi. Atha kho verahaccānigottā brāhmaṇī āyasmantaṃ udāyiṃ bhuttāviṃ onītapattapāṇiṃ pādukā ārohitvā ucce āsane nisīditvā sīsaṃ oguṇṭhitvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca– “bhaṇa, samaṇa, dhamman”ti. “Bhavissati, bhagini, samayo”ti vatvā uṭṭhāyāsanā pakkami.

   Dutiyampi kho so māṇavako yenāyasmā udāyī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmatā udāyinā saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho taṃ māṇavakaṃ āyasmā udāyī dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Dutiyampi kho so māṇavako āyasmatā udāyinā dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṃsito uṭṭhāyāsanā yena verahaccānigottā brāhmaṇī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā verahaccānigottaṃ brāhmaṇiṃ etadavoca– “yagghe, bhoti, jāneyyāsi! Samaṇo udāyī dhammaṃ deseti ādikalyāṇaṃ majjhekalyāṇaṃ pariyosānakalyāṇaṃ sātthaṃ sabyañjanaṃ kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāsetī”ti.

   “Evamevaṃ pana tvaṃ, māṇavaka, samaṇassa udāyissa vaṇṇaṃ bhāsasi. Samaṇo panudāyī ‘bhaṇa, samaṇa, dhamman’ti vutto samāno ‘bhavissati, bhagini, samayo’ti vatvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti. “Tathā hi pana tvaṃ, bhoti, pādukā ārohitvā ucce āsane nisīditvā sīsaṃ oguṇṭhitvā etadavoca– ‘bhaṇa, samaṇa, dhamman’ti. Dhammagaruno hi te bhavanto dhammagāravā”ti. “Tena hi tvaṃ, māṇavaka, mama vacanena samaṇaṃ udāyiṃ nimantehi svātanāya bhattenā”ti. “Evaṃ, bhotī”ti kho so māṇavako verahaccānigottāya brāhmaṇiyā paṭissutvā yenāyasmā udāyī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca– “adhivāsetu kira bhavaṃ udāyī amhākaṃ ācariyabhariyāya verahaccānigottāya brāhmaṇiyā svātanāya bhattan”ti. Adhivāsesi kho āyasmā udāyī tuṇhībhāvena.

   Atha kho āyasmā udāyī tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena verahaccānigottāya brāhmaṇiyā nivesanaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho verahaccānigottā brāhmaṇī āyasmantaṃ udāyiṃ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi. Atha kho verahaccānigottā brāhmaṇī āyasmantaṃ udāyiṃ bhuttāviṃ onītapattapāṇiṃ pādukā orohitvā nīce āsane nisīditvā sīsaṃ vivaritvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca– “kismiṃ nu kho, bhante, sati arahanto sukhadukkhaṃ paññapenti, kismiṃ asati arahanto sukhadukkhaṃ na paññapentī”ti?

   “Cakkhusmiṃ kho, bhagini, sati arahanto sukhadukkhaṃ paññapenti, cakkhusmiṃ asati arahanto sukhadukkhaṃ na paññapenti …pe… jivhāya sati arahanto sukhadukkhaṃ paññapenti, jivhāya asati arahanto sukhadukkhaṃ na paññapenti …pe…. Manasmiṃ sati arahanto sukhadukkhaṃ paññapenti, manasmiṃ asati arahanto sukhadukkhaṃ na paññapentī”ti.

   Evaṃ vutte, verahaccānigottā brāhmaṇī āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca– “abhikkantaṃ, bhante; abhikkantaṃ, bhante! Seyyathāpi, bhante, nikkujjitaṃ vā ukkujjeyya paṭicchannaṃ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṃ ācikkheyya, andhakāre vā telapajjotaṃ dhāreyya, cakkhumanto rūpāni dakkhantīti; evamevaṃ ayyena udāyinā anekapariyāyena dhammo pakāsito. Esāhaṃ, ayya udāyi, taṃ bhagavantaṃ saraṇaṃ gacchāmi, dhammañca, bhikkhusaṅghañca. Upāsikaṃ maṃ ayyo udāyī dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gatan”ti. Dasamaṃ.

   Gahapativaggo terasamo.

   Tassuddānaṃ–

   Vesālī vajji nāḷandā, bhāradvāja soṇo ca ghosito;

   Hāliddiko nakulapitā, lohicco verahaccānīti.


14. Devadahavaggo

SN.35.134/(1) Devadahasuttaṃ

   134. Ekaṃ samayaṃ bhagavā sakkesu viharati devadahaṃ nāma sakyānaṃ nigamo. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi– “nāhaṃ, bhikkhave, sabbesaṃyeva bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmi, na ca panāhaṃ, bhikkhave, sabbesaṃyeva bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu nāppamādena karaṇīyanti vadāmi. Ye te, bhikkhave, bhikkhū arahanto khīṇāsavā vusitavanto katakaraṇīyā ohitabhārā anuppattasadatthā parikkhīṇabhavasaṃyojanā sammadaññā vimuttā, tesāhaṃ, bhikkhave, bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu nāppamādena karaṇīyanti vadāmi. Taṃ kissa hetu? Kataṃ tesaṃ appamādena, abhabbā te pamajjituṃ. Ye ca kho te, bhikkhave, bhikkhū sekkhā appattamānasā anuttaraṃ yogakkhemaṃ patthayamānā viharanti, tesāhaṃ, bhikkhave, bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmi. Taṃ kissa hetu? Santi, bhikkhave, cakkhuviññeyyā rūpā manoramāpi, amanoramāpi. Tyāssa phussa phussa cittaṃ na pariyādāya tiṭṭhanti. Cetaso apariyādānā āraddhaṃ hoti vīriyaṃ asallīnaṃ, upaṭṭhitā sati asammuṭṭhā, passaddho kāyo asāraddho, samāhitaṃ cittaṃ ekaggaṃ. Imaṃ khvāhaṃ, bhikkhave, appamādaphalaṃ sampassamāno tesaṃ bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmi …pe… santi, bhikkhave, manoviññeyyā dhammā manoramāpi amanoramāpi. Tyāssa phussa phussa cittaṃ na pariyādāya tiṭṭhanti. Cetaso apariyādānā āraddhaṃ hoti vīriyaṃ asallīnaṃ, upaṭṭhitā sati asammuṭṭhā, passaddho kāyo asāraddho, samāhitaṃ cittaṃ ekaggaṃ. Imaṃ khvāhaṃ, bhikkhave, appamādaphalaṃ sampassamāno tesaṃ bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmī”ti. Paṭhamaṃ.


“相应部35相应133经到134经,韦拉哈恰尼经,天臂经” 的相关文章

相应部1相应5经 应断几何经

相应部1相应5经/应断几何经(诸天相应/有偈篇/祇夜)背景:这段经文发生在舍卫城。有一位天神来到世尊(佛陀)身边,恭敬地站在一旁,然后用偈颂向世尊提出了这样的问题:天神问道:"应当断除几种?应当舍弃几种?又应当进一步修习几种?超越几种束缚的比丘,才能被称为'已渡过暴流'(暴...

相应部1相应7经 未如实了知经

相应部1相应7经/未如实了知经(诸天相应/有偈篇/祇夜)背景:这段经文发生在舍卫城。有一位天神来到世尊身边,站在一旁,用偈颂对世尊说道:天神:"那些未如实了知法的人们,  被他人的言论所引导;  他们沉睡不醒,  现在是他们醒悟的时候了。"世尊回答道...

相应部1相应9经 渴望名誉经

相应部1相应9经/渴望名誉经(诸天相应/有偈篇/祇夜)这是在舍卫城发生的。有一位天神站在一旁,在世尊面前念诵了这首偈颂:"渴望名誉者在此无法调伏,心不专注者无法获得智慧。独自住在林中却放逸懈怠,无法越过死亡领域到彼岸。"世尊回答道:"舍弃傲慢心志专一,内心清净处处解脱。...

相应部1相应15经 沙那玛那经

相应部1相应15经/出声经(诸天相应/有偈篇/祇夜)(天神):"正午时分,鸟儿都静止不动,广大的森林中只有沙沙声,这景象让我感到恐惧。"(佛陀):"正午时分,鸟儿都静止不动,广大的森林中只有沙沙声,这景象让我感到欢喜。"巴利语原版经文SN.1.15/(5) S...

相应部1相应16经 睡眠与懒惰经

相应部1相应16经/睡眠与懒惰经(诸天相应/有偈篇/祇夜)天神说:"睡眠、懒惰、打呵欠,不满和饭后昏沉。由于这些障碍,此处众生无法明了圣道。"佛陀回答:"睡眠、懒惰、打呵欠,不满和饭后昏沉;以精进力驱除它们,圣道便得以净化。"巴利语原版经文SN.1.16/(6...

相应部1相应21经 剑经

3.剑品相应部1相应21经/剑经(诸天相应/有偈篇/祇夜) 起源于舍卫城。那位天神站在一旁,在世尊面前诵出了这首偈颂:"如被剑刺穿,如头顶着火;为断除欲贪,比丘应正念而行。"[世尊回答道:]"如被剑刺穿,如头顶着火;为断除我见,比丘应正念而行。"巴利...